دانشگاه ولی‌عصر رفسنجان مطالعات مدیریت گردشگری عصر هوشمند 3092-6793 مقالات آماده انتشار 2026 06 15 A Conceptual Analysis of the Role of Institutional Capacity in Integrated Urban Tourism Development تحلیل مفهومی کارکرد ظرفیت نهادی در فرآیند توسعه یکپارچه گردشگری شهری 736645 10.22072/tmsse.2026.2087035.1144 FA سید محمد موسوی استادیار گروه مدیریت جهانگردی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران. 0000-0003-1634-445X جعفر سعیدی دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. Journal Article 2026 04 04 As a novel approach to urban planning, integrated urban tourism development necessitates adequate institutional capacities to manage complexities and foster coordination across various sectors. Aimed at conceptually analyzing the role of institutional capacity in realizing integrated urban tourism development, this paper examines the dimensions, barriers, and strategies for strengthening this capacity. Institutional capacity is defined as the ability of institutions to mobilize resources, adapt to emerging conditions, and coordinate diverse actors to resolve public issues. The findings indicate that institutional capacity comprises legal-regulatory, normative, and cultural-cognitive dimensions, each playing a pivotal role in the success of integrated urban tourism development initiatives. Furthermore, drawing upon Healey’s framework, complementary dimensions—namely knowledge resources, relational resources, and mobilization capacity—are identified. Numerous barriers impede the enhancement of institutional capacity, including sectoral fragmentation, weak inter-institutional coordination, a lack of sustained political will, and human and financial resource constraints. To overcome these obstacles, strategies such as capacity building through institutional experimentation, the establishment of horizontal structures, inter-institutional networking, and policy learning are proposed. Finally, an integrated conceptual framework is presented for analyzing and strengthening institutional capacity to facilitate integrated urban tourism development. توسعه یکپارچه گردشگری شهری به عنوان رویکردی نوین در برنامه‌ریزی شهری، مستلزم وجود ظرفیت‌های نهادی مناسب برای مدیریت پیچیدگی‌ها و هماهنگی بین بخش‌های مختلف است. این مقاله با هدف تحلیل مفهومی نقش ظرفیت نهادی در تحقق توسعه یکپارچه گردشگری شهری، به بررسی ابعاد، موانع و راهبردهای تقویت این ظرفیت می‌پردازد. ظرفیت نهادی به توانایی نهادها در بسیج منابع، تطبیق با شرایط جدید و هماهنگی بین بازیگران مختلف برای حل مسائل عمومی تعریف می‌شود. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که ظرفیت نهادی دارای ابعاد (قانونی-تنظیمی)، (هنجاری) و (فرهنگی - شناختی) است که هر یک به نوبه خود در موفقیت برنامه‌های توسعه یکپارچه گردشگری شهری نقش دارند. همچنین بر اساس چارچوب هیلی ابعاد تکمیلی شامل منابع دانشی، منابع رابطه‌ای و ظرفیت بسیج‌گری نیز قابل شناسایی است. موانع متعددی از جمله ساختارهای بخشی‌گرا، ضعف هماهنگی بین نهادی، نبود اراده سیاسی پایدار، و محدودیت منابع انسانی و مالی در مسیر تقویت ظرفیت نهادی وجود دارد. برای غلبه بر این موانع، راهبردهایی مانند ظرفیت‌سازی از طریق آزمایشگری نهادی، ایجاد ساختارهای افقی، شبکه‌سازی بین نهادی، و یادگیری خط‌مشی پیشنهاد می‌شود. در پایان، چارچوب مفهومی یکپارچه‌ای برای تحلیل و تقویت ظرفیت نهادی در راستای تحقق توسعه یکپارچه گردشگری شهری ارائه می‌گردد. https://tmsse.vru.ac.ir/article_736645_400e7852b710e325382e2366d1441a6d.pdf